Zingeving en het gemis daarvan

Dansen in de regen, dansen in het nu.

De afgelopen weken is er iets veranderd in de coaching gesprekken die ik voer. Het is al aan het begin van het gesprek dat degene tegenover mij zegt: “het gaat niet goed met me”.

Dat is opmerkelijk, omdat de meesten mensen niet zo snel toegeven dat er iets aan de hand is. Overigens een vreemd fenomeen: je komt voor coaching en als ik in de eerste afspraak zou vragen “wat het probleem is”, krijg ik meestal het antwoord dat er niet zoveel aan de hand is.

Inmiddels heb ik geleerd dat er eerst vertrouwen moet ontstaan voordat iemand zich comfortabel voelt om te vertellen wat hem of haar dwarszit. Een coach is geen huisarts die direct naar de klachten kan vragen. Maar deze weken was dat opeens anders. Het ligt voor de hand dat het een combinatie is van de donkere dagen, kou, slecht weer en de strenge lockdown. Er zijn meer mensen eenzaam, somber en onzeker dan ooit. En het zijn vooral jongeren die de impact van de coronamaatregelen ervaren, bleek onlangs uit onderzoek van het Rode Kruis. Overal kom je tips tegen om vitaal en mentaal sterk te blijven: ga naar buiten, beweeg, eet gezond, zorg voor sociaal contact en verminder slechte gewoontes.

En ondanks dat het ongetwijfeld klopt, voelt het voor mij soms als nog meer dingen die ik zou ‘moeten’ doen.

Coaching gaat over mogelijkheden, maar dan moeten die er wel zijn.

Gevolgen als somberheid, eenzaamheid en onzekerheid zijn niet altijd op te lossen. En ik merk dat mijn manier van coachen daarom noodgedwongen aan het veranderen is. Nog meer luisteren en vragen stellen zodat de ander kan vertellen, het hart kan luchten. Samen de emoties erkennen, steun bieden en bevestigen dat dit een moeilijke periode is. Om vervolgens opluchting te zien bij de ander en soms wat hoop op betere tijden.

De zingeving ontbreekt

Daar waar jongeren vooral last hebben van eenzaamheid, angst en somberheid, zijn het de dertigers die ik het vaakst spreek. Zij lijken massaal op zoek naar zingeving. In hun werk én privéleven. Casper is een mooi voorbeeld: “Werken om iemand anders nóg rijker te maken verstikt me steeds meer”.

Al die zingevingsvragen hebben meerdere oorzaken. Het wegvallen van godsdienst is er ongetwijfeld één van. “Als we het niet langer voor God doen, voor wie dan wel?” De Industriële Revolutie bracht ons een nieuw soort zingeving: materialisme. Geld, status en bezit. Maar steeds meer mensen worden op termijn niet meer zo gelukkig van een mooie auto of nieuwe telefoon. Ik spreek mensen met een goed gevulde bankrekening en gelijktijdig een leeg gevoel en geen tijd om leuke dingen te ondernemen. En als je dan al als land hoog in de piramide van Maslow zit, heb je alle ingrediënten voor een zingevingscrisis.

zingeving

Nu is het moment

Coaching helpt om op die zingevingsvragen antwoorden te vinden. Misschien wel juist tijdens deze crisis. Want iedereen is het er over eens dat het nieuwe normaal tijdelijke abnormaal, vroeg of laat weer gaat veranderen. Er komt een moment dat we weer vrijheid zullen ervaren. Daarom probeer ik naast een luisterend oor vooral perspectief te bieden en in gesprek te gaan over hetgeen wat zin geeft en over de mogelijkheden die in de toekomst weer zullen ontstaan. Is ‘nu’ misschien wel het perfecte moment om een plan te maken voor het ‘post corona tijdperk’?

nu


Ondertussen leven we nú. Het is een kunst om vervolgens de toekomst en het verleden weer even los te laten en in het huidige moment te komen. ‘Nu’ zorgt voor meer ontspanning en minder zorgen. Toch dwalen ook mijn gedachten continu af naar de toekomst…”Een vaccin is onderweg, er is heel veel hoop”. 

Hoop. Een kort maar krachtig woord met een diepgaande betekenis:

‘Een verwachting van iets wenselijks’…